این حرفا رو دیگه خیلی وقته برای خودم میزنم ...
میدونم کسی نیست..
میدونم هیچکس نمیبینه
چون مخاطب خاصی هم دیگه ندارم
اینروزا دردام خیلی زیاد شدن..
اینروزا دلم خیلی گرفته ..
یه شونه میخوام که یکم سرمو بزارم روش
یه کسی که آرومم کنه
یه کسی که حرفامو بهش بگم
که دلم خالی شه
ولی
میدونم تنهام و تا آخرش همینجوری میمونه
مشکلات زندگیم دارن بزرگ تر میشن و
من ضعیفم
تنهایی نمیتونم همشون رو حل کنم
کاش بودی ..
کاش بودی و میدیدی چجوری همه بهم زخم میزنن و هیچکس پشتم نیس
کاش میدیدی امیدی ندارم واسه ادانه زندگیم
کاش میدیدی پشیمونم از رفتن
ولی تو باید آرامش داشته باشی
همش فدای سرت..
تو خوشبخت شو
تو زندگی کن
عین خوشبختیه منه..
برچسب:
نویسنده: پارسا حیدری